Van nieuwsgierigheid naar rope bondage: hoe begin je eraan

Waar te beginnen met shibari, ook wel touw of rope bondage, en de verschillende leerpaden je zou kunnen bewandelen

Iedereen bewandelt zijn eigen pad. Mensen ontdekken rope bondage (ook wel shibari genoemd) op verschillende manieren. De ene al scrollend op Instagram, de andere via praktische toepassingen of via iemand uit hun omgeving. Wat iedereen echter gemeen heeft, is een zekere nieuwsgierigheid. Willen weten wat het is, wat het inhoudt, of het iets voor hen kan betekenen. Voor sommigen stopt die nieuwsgierigheid vrij snel. Voor anderen begint daar net de echte ontdekking. Deze tekst is bedoeld voor wie verder wil gaan, voor wie wil proeven, leren en onderzoeken of rope echt iets voor hen is.

De verschillende paden naar rope bondage

Grof bekeken zijn er twee grote routes, of beter gezegd profielen: de autodidact en de leerling. Deze indeling geldt zowel voor riggers als voor rope bottoms. Toch is hier een belangrijke nuance nodig. Er bestaan opvallend weinig workshops die zich specifiek richten op rope bottoms. Daardoor belanden zij vaak automatisch in het profiel van de autodidact. Dat is jammer, want rope bottoms verdienen evenveel educatie, begeleiding en kennis rond veiligheid als riggers.

De autodidact

De autodidact leert voornamelijk via online bronnen, boeken en eigen experimentatie. De kneepjes van het vak worden aangeleerd door zelfstudie, door te oefenen op zichzelf, op objecten of met een partner.

De grootste voordelen zijn duidelijk. De instapkost ligt laag, je kan leren op je eigen tempo en je hebt de vrijheid om te oefenen wanneer en hoe je wil. Tegelijk heeft deze methode ook valkuilen. Er is niemand die corrigeert wanneer er fundamentele fouten worden gemaakt. Niemand die kan aangeven of een tie veilig is of niet. De verantwoordelijkheid ligt volledig bij jezelf. Daarom is het essentieel om meerdere bronnen te raadplegen, kritisch te blijven tegenover wat je leest en ziet, en jezelf regelmatig in vraag te stellen. Het is belangrijk om niet blind ƩƩn stijl of persoon te volgen. Enkele degelijke online bronnen zijn:

Daarnaast bestaan er talloze boeken en handleidingen. Een uitgebreidere bronnenlijst volgt later.

De leerling

De leerling kiest voor workshops, beginnerscursussen of een-op-eenbegeleiding. Op deze manier worden de basisprincipes vaak sneller aangeleerd, zowel in groep als individueel.

Een groot voordeel is de directe feedback. Fouten kunnen gecorrigeerd worden voor ze gevaarlijk worden. Daarnaast leer je veel door observatie en door het uitwisselen van ervaringen met andere deelnemers. Daar staat tegenover dat deze aanpak vaak duurder is. Denk aan lesgeld, locatiekosten en verplaatsing. Ook kan groepsdruk voor sommige mensen een drempel vormen.

Voor rope bottoms is het aanbod in Belgiƫ en Nederland voorlopig beperkt. Op events zoals EURIX zijn er wel workshops te vinden, maar het blijft een niche. Dat is in mijn ogen een gemiste kans.

Het individuele pad

In de praktijk past bijna niemand volledig binnen ƩƩn profiel. De meeste mensen combineren zelfstudie met lessen, online leren met fysieke begeleiding. Het belangrijkste is dat je jezelf goed informeert, kritisch blijft, je eigen tempo respecteert en weet wat je wil leren en waarom.

Er bestaat geen juiste of foute weg. Er bestaat alleen jouw weg.

Kleine disclaimer: deze tekst weerspiegelt mijn persoonlijke visie en ervaring rond de verschillende manieren om een journey met touw te starten. Het is geen vaststaand kader en zeker geen beperking.

Deze tekst werd geschreven door ƩƩn van de touw fanaten van het team speciaal voor SafeSane.be